Cement

Cement jest składnikiem, z którego surowce są wapień i glina, i który jest używany do przyklejania cząstek mineralnych ( piasek, żwir, cegła, brykiet itp.) . Cement zdecydowanie potrzebuje wody do wypełnienia tego trudnego zadania. Cement jest środkiem wiążącym, który twardnieje w reakcji z wodą. Kruszony wapień jest mielony i sproszkowany z dodatkiem gliny i, jeśli to konieczne, rudy żelaza i / lub piasku. Ten składnik suszony w piecach obrotowych w temperaturze 1400-1500 ° C. Powstający produkt nazywany jest „klinkierem”.

Następnie ilość gipsu ( około 4-5%) dodaje się do klinkieru, a cement portlandzki otrzymuje się przez sproszkowanie go. W produkcji domieszek cementowych oprócz klinkieru i gipsu; jeden lub więcej śmieci , żużel wielkopiecowy, popiół lotny, dym krzemionkowy itp. dodaje się zgodnie z rodzajem cementu. Cement to składnik, który ma najmniejszą objętość w wielu mieszankach betonowych, jednak jest to najważniejszy składnik wśród składników betonu. Najczęściej stosowanymi rodzajami cementu są cement kompozytowy portlandzki, cement domieszkowy, cement żużlowy i cement odporny na siarczany , poza tym stosuje się również biały cement portlandzki i inne rodzaje cementu o określonych celach.

Ponieważ cząstki kruszywa są najsilniejszymi czynnikami w normalnym betonie, pozostałe dwa środki ( pasta cementowa i przyczepność) określają wytrzymałość. Wytrzymałość pasty cementowej zależy w dużym stopniu od stosunku wody do cementu.
Rodzaje cementu stosowane w betonie i ich ocena zgodności zostały znormalizowane w serii TS EN 197.

Cement:

Część 1: Cementy ogólnie, skład, cechy i kryteria zgodności ;
Część 2: Ocena zgodności.

Po ustanowieniu normy TS EN 197-1, wszystkie stare normy zostały zniesione poza standardem cementu o określonych celach. Te trzy normy są standardami dla cementu portlandzkiego TS 21, cementu zaprawowego TS 22 i cementu odpornego na siarczany TS 10157. Nowy standard zawiera odpowiedniki cementów ogólnego przeznaczenia, które zostały zniesione (tabela 1).

Nowa norma TS EN 197-1 zapewnia, że ​​można stosować więcej rodzajów cementu niż rodzaje cementu obecnie stosowane w produkcji betonu w naszym kraju.

RODZAJE CEMENTÓW

Znakowanie Cementów:

TS EN 197-1 oznacza cementy w pięciu głównych typach od CEM I (cement portlandzki) do CEM V ( cement kompozytowy). Oznakowanie obejmuje: główny rodzaj cementu, stosunek klinkieru cementu portlandzkiego;  drugi główny składnik;  standardowa ( np. 28 dni) klasa siły i wskaźnik wczesnej siły.
Na przykład;  typ cementu Portland Szlaka Cement przedstawiono w następujący sposób:
CEM II / AS 42,5 N
Podklasa „N” oznacza normalną wczesną siłę, „R” oznacza wysoką wczesną wytrzymałość.
Standardowe klasy wytrzymałości
Podtyp pokazuje drugi główny składnik (w tym przykładzie żużel wielkopiecowy).
Stosunek klinkieru cementu portlandzkiego przedstawia się jako (A) wysoki, (B) średni i (C) niski.
Główny typ cementu

Składniki Cementu

Zgodnie z różnymi rodzajami cementu podanymi w tabeli 1 i TS EN 197-1, składniki cementu są następujące:

• Główny składnik, np. Klinkier cementu portlandzkiego;
• Drugi główny składnik, np. Popiół lotny, żużel wielkopiecowy, wapień, pył krzemionkowy;
• Drobny składnik domieszki, np. Popiół lotny, żużel wielkopiecowy, wapień, naturalny puzzolan;
• Regulator ustawienia, np. Siarczan wapnia;
• Domieszki chemiczne, np. Pigmenty, domieszki powietrza.

Składniki cementu

S – żużel wielkopiecowy;
D – pył krzemionkowy;
P – naturalny puzzolan;
Q – naturalny kalcynowany puzzolan;
V – krzemionkowy popiół lotny;
W – wapienny popiół lotny;
T – łupka suszona;
M- dwa lub więcej z wyżej wymienionych.

Tabela 1: Rodzaje cementu Zgodnie z TS EN 197-1 :